Akty i ustawy prawne

Buty znakowane

Buty są uznawane za towar szczególnie wrażliwy ze względu na składane przez klientów reklamacje.
Producenci obuwia i instytucje kontrolujące w Polsce przyznają, że powszechna opinia, że obuwie jest wadliwe i złej jakości wiąże się z faktem, że większość reklamacji dotyczy najniższej kategorii obuwia głównie pochodzącego z importu.
Równocześnie źle wykonane i niewłaściwie oznaczone obuwie może być niebezpieczne dla konsumenta, skutkując odpowiedzialnością z tytułu niezgodności wyrobu z umową i koniecznością wypłaty odszkodowania.

Z formalnego punktu widzenia obuwie przeznaczone do sprzedaży konsumentom powinno być oznakowane z tytułu obowiązywania znowelizowanej w dniu 20 kwietnia 2004r. Ustawy z dnia 27 lipca 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz zmianie Kodeksu Cywilnego oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 października w sprawie dodatkowych wymagań dotyczących znakowania obuwia przeznaczonego do sprzedaży konsumentom zgodnych z prawem Unii Europejskiej, a także Ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i Ustawy z dnia 19 listopada 1999r. ? Prawo działalności gospodarczej.

W świetle ustawy o znakowaniu producent zobowiązany jest na trwałe przyczepić do obuwia oznaczenie towaru określające rodzaj materiału użytego do produkcji w odniesieniu do wierzchu, podszewki z wyściółką i spodów.
Określenia dopuszczalne w użyciu to: skóra, skóra pokryta, materiał włókienniczy, inny materiał niw wymieniony w punktach poprzednich.
Przepisów o oznaczeniu piktogramami nie stosuje się w odniesieniu do : obuwia używanego, będącego zabawką, ochronnego, zawierającego azbest.
Określenia słowne i piktogramy zawiera załącznik do rozporządzenia.
Oznaczenia wykonuje się w formie stempli, wytłoczeń, druków, wszywek, naszywek, naklejek.

Producent zobowiązany jest dołączyć do towaru w języku polskim informację o zasadach reklamacji, konserwacji i obsługi.

Sprzedawca zobowiązany jest dostarczyć klientowi informacji o asortymencie, cenie i pochodzeniu towaru w wypadku sprzedaży zbiorowej.

W wypadku sprzedaży jednostkowej w opakowaniu pojedynczym sprzedawca na równi z producentem odpowiadają za obowiązkowe podanie na opakowaniu pełnej informacji dotyczącej Producenta lub Importera zawierającej : Nazwę firmy, znak firmowy, adres - zgodne z rejestracja firmy, nazwę obuwia, symbol oznaczający wzór , kraju pochodzenia towaru, rozmiaru, rok produkcji.

Wprowadzenie do obrotu obuwia, które nie zostało oznakowane zgodnie z wymaganiami, podlega sankcjom określonym w Kodeksie Wykroczeń. Kontrolę przestrzegania tych przepisów sprawuje Inspekcja Handlowa. Producent naruszający przepisy dotyczące znakowania obuwia zgodnie z art. 60 § 1 Kodeksu Wykroczeń podlega karze mandatu do 500 zł lub karze grzywny do 5000 zł w zależności od wagi wykroczenia. Z kolei dystrybutor wprowadzający do obrotu obuwie oznakowane niezgodnie z wymaganiami zgodnie z art. 136 § 2 Kodeksu Wykroczeń podlega karze mandatu do 500 zł lub karze grzywny do 1500 zł po rozpoznaniu sprawy przez Kolegium ds. Wykroczeń.
Partie obuwia nie oznakowanego lub oznakowanego niezgodnie z przepisami powinny być zatrzymane i wycofane z obrotu, aż do czasu ich prawidłowego oznakowania - dopiero wtedy mogą być ponownie wprowadzone na rynek.